Péter Esterházy
Wydanie poprawione

W kilka dni po tym, jak Péter Esterházy ukończył pisaną przez dziesięć lat Harmonię calestis, której postacią centralną jest jego ojciec, rzeczywistość w brutalny sposób rozbiła świat powieści. W Instytucie Historycznym, gdzie przechowywane są materiały agentów z epoki Kádára, przekazano mu cztery teczki, zawierające meldunki z lat 1957–1980. Syn natychmiast rozpoznał pismo ojca.

Odkrycie szokującej prawdy, złość, gniew i bezsilności skłoniły Esterházyego do napisania Wydania poprawionego - suplementu do Harmonii calestis. Przeżywając niejako na nowo żałobę po ojcu, która nabrała teraz całkiem innego wymiaru, zaczął przepisywać jego meldunki, opatrując je własnym komentarzem i wspominając rozpoznane osoby i sytuacje. Uczynił to z wielką szczerością, odsłaniając całą amplitudę uczuć, jakie nim targały: od pogardy i odrzucenia po współczucie i solidarność. Péter Esterházy nie usprawiedliwia ojca. Pracuję przeciw zapomnieniu. Nie chcę, żeby sprawa Tatki została zapomniana, chcę żeby ją zapamiętano.