Protokół z obrad Jury
Konkursu Na Najlepszą Książkę Roku 2004 o "Pióro Fredry"
w ramach Wrocławskich Promocji Dobrych Książek
2-5 grudnia 2004
Podczas obrad jury, 29 listopada b.r., dokonano oceny 145 tytułów (w tym 17 serii), zgłoszonych przez 29 wydawców, biorących udział w trzynastych Wrocławskich Promocjach Dobrych Książek.
Jury w składzie:
przewodniczący – Adolf Juzwenko
członkowie – Hanna Natora-Macierewicz
Irena Janowska-Woźniak
Marta Mizuro
Krzysztof Masłoń
sekretarz jury - Anna Czajka
asystent – Agata Mrożek
Jury przeprowadziło trójstopniową eliminację i ostatecznym werdyktem wyłoniło dwanaście tytułów, przyznając sześć nominacji, pięć równorzędnych nagród oraz nagrodę główną - KSIĄŻKĘ ROKU.
Kryterium oceny stanowiły: wartości merytoryczne (literackie, edukacyjno- poznawcze) oraz wysoki poziom edytorski (typograficzno- artystyczny).
Nominacje otrzymały następujące wydawnictwa:- Biuro Literackie za książkę, wydaną wspólnie z Kolegium Europy Wschodniej, „Wiersze zawsze są wolne. Antologia poezji ukraińskiej” w wyborze i przekładach Bohdana Zadury, przybliżającą polskiemu czytelnikowi wielogłosową twórczość poetycką naszych wschodnich sąsiadów.
- Wydawnictwo Czarne za książkę Herty Müller „Dziś wolałabym siebie nie spotkać”, za powieść, która w sposób artystycznie doskonały opisuje stan umysłu zniewolonego przez totalitaryzm.
- Wydawnictwo Literackie za edycję wspomnień Matyldy z Windisch-Graetzów Sapieżyny „My i nasze siedliska”, których autorce udało się pokazać jak arystokracja europejska wrastała w historię narodów i jak wzbogacała ich patriotyzm.
- Wydawnictwo VIA NOVA za album „Wrocław- Fotografie z okresu międzywojennego” z tekstem Iwony Bińkowskiej, ukazujący architekturę i styl życia miasta, które po zniszczeniach wojennych nigdy już nie miało tak wyglądać.
- Wydawnictwo W.A.B. za książkę „Wieże z kamienia” Wojciecha Jagielskiego, reporterską opowieść o wojnie w Czeczeni, jej przywódcach i zdesperowanych mieszkańcach wytrwale dążących do wolności.
- Wydawnictwo ZNAK za książkę Fiodora Dostojewskiego „Bracia Karamazow”, za nowy znakomity przekład autorstwa Adama Pomorskiego, zachęcający do translatorskiego wysiłku w konfrontacji z arcydziełami literatury.
Jury przyznało pięć nagród równorzędnych:- Wydawnictwu BOSZ za książkę „Polska Rzeczpospolita Ludowa. Rekwizyty”. Książka nagrodzona została za nasycony humorem, oryginalny obraz tej Polski, której na szczęście już nie ma.
- Wydawnictwu CZYTELNIK za inaugurację edycji dzienników intelektualnych tytułami szczególnie ważnymi dla kultury europejskiej: „Promieniowaniami” Ernst`a Jüngera i „Dziennikiem” Sándor`a Márai. Obie książki wyróżniają się wnikliwością obserwacji i refleksji nad światem, kondycją ludzką i moralnym stanem XX- wiecznej Europy.
- Wydawnictwu ISKRY za książkę Jerzego Janickiego „Krakidały”. Nagroda przyznana została wydawnictwu za wydany w pięknej szacie graficznej, będącej dziełem Andrzeja Bareckiego, tom wspomnień. Książką tą autor ocala od zapomnienia przedwojenny Polski Lwów.
- Wydawnictwu ISKRY za książkę Karola Modzelewskiego „Barbarzyńska Europa”, poszerzającą nasze widzenie kultury europejskiej i jej rodowodu, daleko wykraczającego poza krąg śródziemnomorski.
- Wydawnictwu Naukowemu PWN za książkę „Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych”, pod redakcją Andrzeja Chwalby. Jest to pierwsze, całościowe, interdyscyplinarne ujęcie obyczajowości w Polsce na tle kultury Europejskiej.
KSIĄŻKA ROKUNagrodę główną i tytuł Książki Roku 2004 otrzymało wydawnictwo ZNAK za książkę Normana Davies’a „Powstanie ‘44”, autorowi której udało się Powstanie Warszawskie przenieść z książek o historii Polski do podręczników historii powszechnej.Norman Davies swą znakomitą książką uzmysławia czytelnikom, że w 1944 roku w Warszawie prowadzona była walka o kształt powojennej Europy. Powstańcy Warszawscy przegrali ale nie ulegli. To, o co walczyli spełniło się w 1989 roku.
Wyjątkowość tej publikacji, traktującej o kluczowym wydarzeniu w historii XX wiecznej Polski i Europy oraz wiekie zasługi autora w prezentacji trudnej historii Polaków innym narodom skłoniły jurorów do odstąpienia od regulaminowego wymogu przyznawania „Pióra Fredry” autorowi polskiemu.